Mimari tarzlar
3 öğe
Gotik mimarlık, Romanesk'ten doğmuş bir mimari üsluptur. 1140'da Fransa'nın Île-de-France bölgesinde ortaya çıkmış ve 15. yüzyılın ortalarına kadar Avrupa'da yayılmıştır. Sivri kemerler, inceltilmiş duvarlar, nervürlü tonozlar, büyük vitray pencereler ve detaylı oymalar gibi özellikleriyle ayırt edilir.
Neoklasik mimarlık, 18. yüzyıl ortalarından başlayıp 18. yüzyıl–19. yüzyıl ortalarına dek etkin olan, İtalya, Fransa ve Almanya’da ortaya çıkan ve Batı dünyasında yayılan bir mimari akımdır. Öncülerinden Alexander ‘Greek’ Thomson tarafından temsil edilen bu tarz, duvarları vurgular, her parçaya ayrı kimlik verir, simetri ve basit geometriyi öne çıkarır ve süslemeye karşı tepki gösterir.
Rönesans mimarlığı, 1400'de Floransa'da başlayıp 15. ve 16. yüzyıllarda Avrupa'ya yayılan bir mimari stildir. Filippo Brunelleschi ve Leon Battista Alberti gibi öncüler tarafından geliştirilen bu stil simetri, oran, geometri ve parçaların düzenliliğine dayanır; sütun, pilaster, lentolar, yarım daire kemerler ve yarımküre kubbeler tipiktir.
