Bitki türleri
31 öğe
Kiraz (Prunus avium, Prunus cerasus), Rosaceae familyasından bir ağaçtır; bilimsel tanımlayıcısı L.'dir. Anavatanı Karadeniz havzası ve Anadolu olup Nisan-Mayıs'ta pembemsi beyaz çiçek açar; yenilen kısmı meyvedir ve bazı kısımları zehirlidir. Azami boyu 25 m olup soğuğa dayanıklılık aralığı 5-8'dir.
Lale ağacı, Liriodendron tulipifera L., Magnoliaceae familyasından yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Carl Linnaeus tarafından 1753'te tanımlanmış, anavatanı Kuzey Amerika olup Türkiye'de doğal değildir; ayırt edici özellikleri açık yeşil çiçekleri ve kapsül meyvesi ile süs ve kereste amaçlı kullanımıdır.
Sarıçam (Pinus sylvestris L.) Pinaceae familyasına ait, herdem yeşil çok yıllık bir ağaç türüdür. Linnaeus tarafından 1753'te tanımlanmış; anavatanı Avrupa, Asya, Türkiye ve Kafkasya olup çiçeklenmesi Nisan–Haziran ve azami boyu 40 m'dir.
Japon kirazı (Prunus serrulata) Lindl. tarafından 1830'de tanımlanmış; Rosales takımında, Rosaceae familyasına ait ağaç türü ve çok yıllıktır. Mart ve Nisan’da çiçeklenir, çiçek ve yaprağı yenilebilir, meyvesi taşlı meyvedir; azami boyu 7.62 m olarak listelenmiştir.
Kızılçam (Pinus brutia) bir ağaçtır. Michele Tenore tarafından 1811'de tanımlanmış; anavatanı Doğu Akdeniz, Türkiye'dir. Tam güneş isteyen, az suya dayanıklı çam türü olup kozalakla ürer; azami boyu 25 m ve USDA soğuğa dayanıklılığı 7-11'dir. Yenilebilir kısmı kozalak tohumu ve reçinedir; zehirli değildir; IUCN koruma durumu Asgari endişe.
Elma (Malus domestica), ağaç türüdür; yaprak döken, çiçekleri beyaz ve soluk pembe, meyvesi eriksi yapılıdır. (Suckow) Borkh. tarafından tanımlanmış olup anavatanı Orta Asya'dır. Çoğaltma tohum ve aşı ile yapılır; tam güneş ister, su ihtiyacı orta seviyededir; yenilen kısmı meyvedir ve tohumları ile yaprakları zehirli olabilir.
Kekik, Lamiaceae familyasına ve Lamiales takımına giren odunsu tabanlı, herdem yeşil çok yıllık bir çalıdır. Anavatanı Akdeniz; Türkiye’de doğal olarak bulunur. Çiçekleri Mayıs, Haziran ve Temmuzda beyaz veya morumsu açar, azami boyu yaklaşık 0.3 m; çoğaltılırken tohum, çelik, daldırma veya bölme kullanılır.
Tarçın (Cinnamomum verum), Laurales takımında Lauraceae familyasına ait, herdem yeşil çok yıllık bir ağaçtır. J. Presl tarafından tanımlanmış olup anavatanı Sri Lanka ve Güney Hindistan’dır. İç kabuk, yaprak ve yağı gıda, baharat, süs ve ilaç amaçlı kullanılır; azami boyu 15 m’dir.
Isparta gülü (Rosa × damascena), Rosaceae familyasından melez bir çalıdır ve anavatanı Orta Asya ile İran'dır. Yaprak döken, azami boyu 2.2 m; çiçekleri açık pembe, pembe veya açık kırmızı ve taç yaprakları yenilebilir.
Kardelen, bilimsel adı Galanthus nivalis olan otsu, çok yıllık bir bitkidir. Amaryllidaceae familyası ve Asparagales takımına aittir; anavatanı Avrupa ve Güneybatı Asya'dır. Beyaz, yeşil işaretli çiçekleri Şubat–Martta açar ve azami boyu yaklaşık 0.254 m'dir.
İncir (Ficus carica), Moraceae familyasında, Rosales takımında sınıflanan yaprak döken çokyıllık bir ağaçtır. Anavatanı Akdeniz ile batı ve güney Asya olup Türkiye’de doğal olarak bulunur. Yeşil-sarı çiçek açar, meyvesi botanik olarak syconium çoklu meyvedir; tam güneş ve az suyu tercih eder, kullanım alanları gıda ve ilaçtır.
Saplı meşe, bilimsel adı Quercus robur olan Fagaceae (Fagales) familyasına ait yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Anavatanı Avrupa ve Kafkasya olup Türkiye'de doğal olarak bulunur; çiçekleri Nisan–Mayıs'ta sarı-yeşil renktedir ve meyvesi palamuttur. Tam güneş sever, fazla su ister, tohumla çoğalır, kullanım alanları gıda ve kerestedir; IUCN statüsü asgari endişedir, azami boyu yaklaşık 30 m.
Trabzon hurması (Diospyros kaki), anavatanı Çin olan yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Carl Peter Thunberg tarafından 1780'de tanımlanmış; Ericales takımında, Ebenaceae familyasına ait, sarımsı beyaz çiçeklenme gösterir ve yenilebilir meyvesi berry tipindedir.
Lübnan sediri (Cedrus libani), Pinaceae familyasından herdemyeşil bir ağaç; ikili adlandırması A. Rich. tarafından 1823'te yapılmıştır. Anavatanı Lübnan, Suriye ve Türkiye olup kozalak verir, manna elde edilir, su ihtiyacı azdır, IUCN koruma durumu tehdide açık ve azami boyu 40 m'dir; soğuğa dayanıklılığı 5-8'dir.
Leylak (Syringa vulgaris), zeytingiller (Oleaceae) familyasından yaprak döken çok yıllık bir çalıdır. Carl Linnaeus tarafından 1753'te tanımlanmış, anavatanı güneydoğu Avrupa'dan doğu Asya'ya kadar uzanır. Mayıs'ta çiçek açar, çiçekleri beyaz, pembe, kırmızı, mor ve krem gibi renklerde olup meyvesi kapsüldür; maksimum boyu ~7 m ve çoğaltılması çelikle yapılır.
Japon akçaağacı (Acer palmatum) yaprak döken bir ağaçtır; anavatanı Japonya, Kore ve Çin'dir. Sapindales takımından Sapindaceae familyasına ait olan türün çiçekleri Nisan–Mayıs’ta açar, meyvesi samara, kullanım alanı süstür; azami boyu 15 m ve soğuğa dayanıklılığı 6–8’dir.
Karaçam (Pinus nigra) çamgiller (Pinaceae) familyasından, çok yıllık bir ağaçtır; yaprakları herdem yeşil ve meyvesi kozalaktır. Tanımlayan J.F. Arnold, 1785; anavatanı Güney Avrupa, Türkiye, Kuzey Afrika, Kıbrıs ve Kırımdır. Tam güneş ister, su ihtiyacı azdır ve çiçeklenmesi Mayıs–Haziran’da olur.
Ada çayı (bilimsel adı Salvia officinalis) Lamiaceae familyasından, Lamiales takımına ait çalı formunda, çok yıllık bir bitkidir. Anavatanı Akdeniz ve Avrupa olup yaprakları her dem yeşil, çiçekleri mor ve Haziran–Temmuz–Ağustos arasında açar. Azami boyu 0.6 m; kullanım alanları gıda, baharat, süs, ilaç ve yağdır; bitki zehirlidir ve soğuğa dayanıklılığı 5-10 arasındadır.
Gürgen (bilimsel adı Carpinus betulus) Betulaceae familyasından yaprak döken bir ağaçtır. Anavatanı Avrupa, Britanya ve Batı Asya (İran) olup Türkiye’de doğal olarak bulunur; çiçekleri beyazdır ve Nisan–Mayıs’ta açar. Azami boyu yaklaşık 25 m, meyvesi fındıkçık ve çoğaltılması tohumla yapılır.
Kişniş, bilimsel adı Coriandrum sativum olan, Apiaceae familyasına (takım Apiales) ait otsu ve tek yıllık bir bitkidir; anavatanı Akdeniz ülkeleridir. Çiçekleri beyaz veya çok açık pembe olup Haziran–Temmuzda açar, meyvesi kuru şizokarp, çoğaltması tohumladır; tam güneş, orta su ister, Türkiye'de doğal bulunur ve zehirlidir; soğuğa dayanıklılığı 2–11'dir.
Phalaenopsis, salepgiller (Orchidaceae) familyasından otsu bir orkide cinsidir. Carl Ludwig Blume tarafından 1825'te tanımlanmıştır; anavatanı Asya, Yeni Gine ve Avustralya olup çoğunlukla Endonezya ve Filipinlerdedir. Monopodial epifitik veya litofitik yapıda, herdem yeşil yapraklı ve pembe, mor veya beyaz çiçekleri yılın herhangi bir zamanında açabilir; boyu en çok 1 m'ye ulaşır.
Zerdeçal (Curcuma longa), zencefilgiller (Zingiberaceae) familyasından çok yıllık otsu bir bitkidir. Carl Linnaeus tarafından 1753'te adlandırıldı; anavatanı Güney Asya, çiçekleri sarı ve azami boyu 1 m'dir. Yenilebilir kısmı rizomdur, çoğaltması yumru/soğan ile olur ve bitki zehirlidir.
Kavak (Populus tremula) yaprak döken bir ağaçtır; meyvesi kapsül olup çoğaltılması tohum veya çelikle yapılır. Kuzey Yarımküre'ye özgüdür ve Türkiye'de doğal olarak bulunur; azami boyu 50 m ve ışık isteği tam güneştir.
