Bitki türleri
31 öğe
Kiraz (Prunus avium, Prunus cerasus), Rosaceae familyasından bir ağaçtır; bilimsel tanımlayıcısı L.'dir. Anavatanı Karadeniz havzası ve Anadolu olup Nisan-Mayıs'ta pembemsi beyaz çiçek açar; yenilen kısmı meyvedir ve bazı kısımları zehirlidir. Azami boyu 25 m olup soğuğa dayanıklılık aralığı 5-8'dir.
Lale ağacı, Liriodendron tulipifera L., Magnoliaceae familyasından yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Carl Linnaeus tarafından 1753'te tanımlanmış, anavatanı Kuzey Amerika olup Türkiye'de doğal değildir; ayırt edici özellikleri açık yeşil çiçekleri ve kapsül meyvesi ile süs ve kereste amaçlı kullanımıdır.
Sarıçam (Pinus sylvestris L.) Pinaceae familyasına ait, herdem yeşil çok yıllık bir ağaç türüdür. Linnaeus tarafından 1753'te tanımlanmış; anavatanı Avrupa, Asya, Türkiye ve Kafkasya olup çiçeklenmesi Nisan–Haziran ve azami boyu 40 m'dir.
Japon kirazı (Prunus serrulata) Lindl. tarafından 1830'de tanımlanmış; Rosales takımında, Rosaceae familyasına ait ağaç türü ve çok yıllıktır. Mart ve Nisan’da çiçeklenir, çiçek ve yaprağı yenilebilir, meyvesi taşlı meyvedir; azami boyu 7.62 m olarak listelenmiştir.
Kızılçam (Pinus brutia) bir ağaçtır. Michele Tenore tarafından 1811'de tanımlanmış; anavatanı Doğu Akdeniz, Türkiye'dir. Tam güneş isteyen, az suya dayanıklı çam türü olup kozalakla ürer; azami boyu 25 m ve USDA soğuğa dayanıklılığı 7-11'dir. Yenilebilir kısmı kozalak tohumu ve reçinedir; zehirli değildir; IUCN koruma durumu Asgari endişe.
Elma (Malus domestica), ağaç türüdür; yaprak döken, çiçekleri beyaz ve soluk pembe, meyvesi eriksi yapılıdır. (Suckow) Borkh. tarafından tanımlanmış olup anavatanı Orta Asya'dır. Çoğaltma tohum ve aşı ile yapılır; tam güneş ister, su ihtiyacı orta seviyededir; yenilen kısmı meyvedir ve tohumları ile yaprakları zehirli olabilir.
Kekik, Lamiaceae familyasına ve Lamiales takımına giren odunsu tabanlı, herdem yeşil çok yıllık bir çalıdır. Anavatanı Akdeniz; Türkiye’de doğal olarak bulunur. Çiçekleri Mayıs, Haziran ve Temmuzda beyaz veya morumsu açar, azami boyu yaklaşık 0.3 m; çoğaltılırken tohum, çelik, daldırma veya bölme kullanılır.
Tarçın (Cinnamomum verum), Laurales takımında Lauraceae familyasına ait, herdem yeşil çok yıllık bir ağaçtır. J. Presl tarafından tanımlanmış olup anavatanı Sri Lanka ve Güney Hindistan’dır. İç kabuk, yaprak ve yağı gıda, baharat, süs ve ilaç amaçlı kullanılır; azami boyu 15 m’dir.
Isparta gülü (Rosa × damascena), Rosaceae familyasından melez bir çalıdır ve anavatanı Orta Asya ile İran'dır. Yaprak döken, azami boyu 2.2 m; çiçekleri açık pembe, pembe veya açık kırmızı ve taç yaprakları yenilebilir.
Kardelen, bilimsel adı Galanthus nivalis olan otsu, çok yıllık bir bitkidir. Amaryllidaceae familyası ve Asparagales takımına aittir; anavatanı Avrupa ve Güneybatı Asya'dır. Beyaz, yeşil işaretli çiçekleri Şubat–Martta açar ve azami boyu yaklaşık 0.254 m'dir.
İncir (Ficus carica), Moraceae familyasında, Rosales takımında sınıflanan yaprak döken çokyıllık bir ağaçtır. Anavatanı Akdeniz ile batı ve güney Asya olup Türkiye’de doğal olarak bulunur. Yeşil-sarı çiçek açar, meyvesi botanik olarak syconium çoklu meyvedir; tam güneş ve az suyu tercih eder, kullanım alanları gıda ve ilaçtır.
Saplı meşe, bilimsel adı Quercus robur olan Fagaceae (Fagales) familyasına ait yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Anavatanı Avrupa ve Kafkasya olup Türkiye'de doğal olarak bulunur; çiçekleri Nisan–Mayıs'ta sarı-yeşil renktedir ve meyvesi palamuttur. Tam güneş sever, fazla su ister, tohumla çoğalır, kullanım alanları gıda ve kerestedir; IUCN statüsü asgari endişedir, azami boyu yaklaşık 30 m.
Trabzon hurması (Diospyros kaki), anavatanı Çin olan yaprak döken çok yıllık bir ağaçtır. Carl Peter Thunberg tarafından 1780'de tanımlanmış; Ericales takımında, Ebenaceae familyasına ait, sarımsı beyaz çiçeklenme gösterir ve yenilebilir meyvesi berry tipindedir.
Lübnan sediri (Cedrus libani), Pinaceae familyasından herdemyeşil bir ağaç; ikili adlandırması A. Rich. tarafından 1823'te yapılmıştır. Anavatanı Lübnan, Suriye ve Türkiye olup kozalak verir, manna elde edilir, su ihtiyacı azdır, IUCN koruma durumu tehdide açık ve azami boyu 40 m'dir; soğuğa dayanıklılığı 5-8'dir.
Leylak, zeytingiller (Oleaceae) familyasından, 20'ye yakın türü bulunan, bahçe ve parkların süslenmesinde çok kullanılan soğuklara oldukça dayanıklı ağaççıkların ortak adı.
Japon akçaağacı, akçaağaçgiller (Aceraceae) familyasından doğal olarak Japonya, Kore ve Çin'de bulunan bir akçaağaç türü.
Karaçam, çamgiller (Pinaceae) familyasından bir çam türüdür. Güney Avrupa, Kuzey İtalya, Avusturya İber yarım adasından Doğu Akdeniz'e kadar geniş bir alanda görülür.
Gürgen (Carpinus), Betulaceae (huşgiller) familyasından Carpinus cinsini oluşturan girintili grimsi kabuklu gövdelere sahip ağaç ya da ağaççıklara verilen ad.
Kişniş, kinzi ya da aşotu, maydanozgiller (Apiaceae) familyasından, yaprakları maydanozu andıran, 20-60 santimetre yüksekliğinde, tüysüz, bir yıllık ve otsu bir bitkidir. Bu bitkinin baharat olarak kullanılan kurutulmuş meyvesi veya tohumuna da kişniş adı verilir. Kişniş sözcüğü Türkçeye Farsçadan geçmiştir. Kinzi adı ise Gürcüce "kindzi"den (ქინძი) gelir. Anavatanı Akdeniz ülkeleridir. Güneybatı Asya ve Kuzey Afrika'da yetişir.
Phalaenopsis, yaklaşık olarak 60 tür cinsi olan salepgiller (Orchidaceae) familyasından bir orkide cinsidir ve günümüzde çokları tarafından bilinen ve sevilen tropikal orkideler arasındadır.
Zerdeçal; zencefilgiller (Zingiberaceae) familyasından sarı çiçekli, büyük yapraklı, çok yıllık otsu bir bitki cinsidir. Hint safranı olarak da bilinir. Ana vatanı Güney Asya'dır.
Kavak, Salicaceae (söğütgiller) familyasına ait, Kuzey Yarımküre'nin büyük bölümüne özgü, 25-30 türden oluşan bir yaprak döken çiçekli bitki cinsidir. Batı kavak ağacı, 2006 yılında DNA dizilimi ile tüm DNA kodu belirlenen ilk ağaç olmuştur.
